تاسيسات مخازن آب

 

جهت عملكرد مطلوب در زمان بهره برداري رعايت نكات زير در طراحي تاسيسات مخازن ضروري است .

 

1-     لوله هاي ورودي : موقعيت لوله هاي ورودي آب به مخزن وتعداد آنها باتوجه به عدم ايجاد حجم راكد در مخزن تعيين مي شود . براي اين  منظور لوله هاي ورودي وخروجي بايد در دوقسمت مقابل ودورترين فاصله نسبت  به هم قرار گيرند . معمولا ورود آب از بالا وخروج آن از كف انجام مي شود درمخازن بزرگ با اعمال تدابيري درساختمان مخزن مانند ساخت ديوارهاي جداكننده مي توان از ايجاد حجم هاي راكد جلوگيري كرد. هرلوله ورودي به مخزن بايد قبل از ورود مجهز به شير قطع و وصل باشد وآن شير دريك حوضچه مستقل قرارگيرد . در انتهاي خروجي هرلوله ورودي يك عدد شير شناور نصب مي شود تاجريان آب ورودي را در ارتفاع معيني قطع كند.

2-     لوله خروجي : اين لوله در سمت روبروي لوله ورودي ودورترين فاصله نسبت به آن قرار گيرد. وضعيت لوله خروجي بايد به گونه اي باشد كه تخليه حجم مفيد مخزن را ميسر سازد . براي جلوگيري از مكش هوا به داخل لوله خروجي ، حداقل ارتفاع سطح آب از محور لوله خروجي نبايد كمتر از دوبرابر قطرلوله خروجي باشد .هرلوله خروجي بعد از مخزن بايد مجهز به يك شير قطع ووصل باشد وآن شير در يك حوضچه مستقل قرار گيرد. به منظور جلوگيري از ورود رسوبات به داخل شبكه ، دهانه لوله خروجي بايد به گونه اي قرار گيرد كه فاصله لوله از كف مخزن كمتر از 15 سانتي متر نباشد .

3-     تجهيزات شستشوي مخزن : براي تخليه كامل آب مخزن وشتسشوي آن ، مخزن بايد مجهز به لوله تخليه باشد . دهانه لوله تخليه درحوضچه تخيله قرار مي گيرد. كف مخزن با شيبي درحدود 01/. الي 002/0 به طرف حوضچه تخليه شيب بندي مي شود.

 

هرلوله تخليه بايد دربيرون مخزن مجهز به شير قطع ووصل باشد كه شير معمولا در حوضچه شير لوله خروجي قرار گيرد.

4-     تجهيز سرريز : سرريز براي كنترل حداكثر سطح آب درمواقع اضطراري به كار مي رود وبايد به گونه اي نصب مي شود كه فاصله بين حداكثر سطح  تا زير سقف كمتر از 30سانتي متر نباشد. قطر لوله سرريز متناسب باجريان ورودي آب ومعمولا معادل لوله هاي ورودي ويا بيشتر از آنها درنظر گرفته مي شود تا احتمال غرقاب شدن مخزن بوجود نيايد لوله سرريز نبايد مستقيما به شبكه جمع آوري فاضلاب يا شبكه جمع آوري روانابها وصل مي شود تا از بروز احتمالي جريانهاي برگشتي محفوظ بماند.ذ در انتهاي لوله سرريز بايد يك توري نصب شود تا از ورود اجسام وجانداران مزاحم به داخل مخزن جلوگيري به عمل آيد .

5-     شيرآلات :در تاسيسات مخازن نصب چند شير ضروري است كه عبارتند از : شير قطع ووصل پروانه اي روي هرلوله ورودي قبل از ورود به مخزن شير قطع ووصل پروانه اي بيرون از مخزن ، شير شناور وروي دهانه لوله ورودي مخزن (تاقطر 300 ميليمتر ) بنابرضرورت ؛درهر طرح آبرساني ممكن است تعدادي شير آلات اضافي براي مقاصد مختلف نصب شوند كه عبارتند از : شير سوزني كه روي لوله هاي ورودي باقطر بزرگ به منظور كنترل خودكار جريان آب ورودي به جاي شير شناور ، شير ارتفاعي روي لوله هاي ورودي دركنار شيرهاي قطع و وصل  به جاي شير شناور لوله كنار گذر از لوله هاي ورودي به لوله خروجي مجهز به شير قطع ووصل پروانه اي .

6-     هواكش: براي تهويه داخل مخازن نصب تعدادي هواكش روي سقف هرمخزن ضروري است . شكل هواكش بايد به گونه اي باشد كه از ورود باران ، آلودگي ها وحشرات به داخل مخروطي جلوگيري شود. بدين منظور شكل هواكش مي تواند به صورت لوله با كلاهك مخروطي يا به صورت لوله سربرگردانده مجهز به توري باشد ارتفاع لوله هواكش از روي سطح بيروني سقف مخزن بايد به اندازه اي باشد كه در مواقع بارش برف، انتهاي دهانه هواكش دربرف مدفون نشود.

7-     تجهيزات :نشان دهنده سطح آب : جهت اطلاع از وضعيت سطح آب درون مخزن ، هر قست مخزن بايد مجهز به نشان دهنده سطح آب باشد. اين نشان دهنده ها مي توانند به صورت مكانيكي باشناور ومدرج يا الكترونيكي باشند.

 

 

 

/**/

گرمایش ، سرمایش و آب گرم مصرفی

 

بخش قابل ملاحظه ای از انرژی مصرفی در خانه ها صرف تأمین مناسب گرمایش، سرمایش و آب گرم مصرفی می شود. طبق برآوردهای انجام شده حدود 70 درصد از مصرف انرژی در منازل صرف گرمایش می شود و در تابستان نیز وسایل سرمایشی، مثل كولرهای آبی و گازی و همچنین تأسیسات تبرید مصرف انرژی زیادی دارند.

با توجه به سهم نسبتاً زیادی كه هزینه های سرمایش، گرمایش و آب گرم مصرفی از كل سبد هزینه های یك خانوار به خود اختصاص می دهد، لازم است تا به مواردی همچون عایق كاری سقف، كفف دیوارها بستن منافذ و ... توجه كافی داشت، چرا كه در ساختمان هایی كه اصول عایق كاری كاملاً رعایت شده است. انرژی مورد نیاز برای گرمایش و سرمایش تا حدود 26 درصد در سال كاهش می یابد. با عنایت به موارد فوق و انرژی زیادی كه در این بخش مصرف می شود، همه ما می توانیم با رعایت راهكارهایی كه در زیر به آنها اشاره می شود، در كاهش مصرف انرژی كشورمان سهیمی باشیم.

گرمایش

 ظرفیت گرمادهی تجهیزات گرمایشی را متناسب با نیاز خود انتخاب كنید. بازدهی انرژی تجهیزات گرمایشی با ظرفیت كم برای تأمین گرمای مورد نیاز یك فضای بزرگ به همان اندازه پایین است كه از تجهیزات با ظرفیت زیاد برای گرمایش فضاهای كوچك استفاده شود.

با بستن در اتاق هایی كه از آنها استفاده نمی شود، از هدر رفتن انرژی گرمایی اتاق هایی كه گرم می شوند، جلوگیری كنید

.

اتاقهایی نشیمن را حداكثر تا دمای 21 درجه سانتیگراد گرم كنید. به ازای هر یك درجه افزایش در تنظیم درجه ترموستات ، هزینه گرمایش حدود 15 درصد افزایش می یابد.

 اتاق های خواب را حداكثر تا دمای 18 درجه سانتیگراد گرم كنید.

 چنانچه از سیستم گرمایش گاز سوز استفاده می كنید. در ماه های گرم تر سال، پیلوت آن را خاموش كنید.

 اگر فقط به گرمایش یك اتاق احتیاج دارید، به جای استفاده از سیستم گرمایش مركزی از سیستم های گرمایش محلی و كوچك (قابل حمل و نقل) استفاده كنید.

 از هیترهای الكتریكی مجهز به ترموستات یا تایمر استفاده كنید.

 هیترهای (الكتریكی) سیستم گرمایش خود را تمیز نگهداشته و بطور منظم آنها را سرویس كنید.

 از بسته بودن در و پنجره ها در هنگام استفاده از وسایل گرمایش مطمئن شوید.

 در روزهای ابری، با كشیدن پرده ها (كه در واقع یك لایه عایق در مقابل پنجره محسوب می شود) از هدر رفتن انرژی گرمایی جلوگیری كنید.

 در روزهای آفتابی، برای استفاده از انرژی گرمایی و نور خورشید، پرده پنجره را كنار بزنید.

 برای توزیع بهتر انرژی گرمایی كه به علت سبكی هوای گرم در زیر سقف اتاق ها انباشته می شود ، از فن (پنكه) های سقفی استفاده كنید. با استفاده از این روش تا 10 درصد در هزینه های انرژی صرفه جویی می شود.

 با هوا بندی درز و پنجره ها از ورود سرما به ساختمان جلوگیری كنید.

در ماه های سرد سال، دریچه های كولر و فن های تخلیه هوا در آشپزخانه و حمام را به جز در موارد لزوم ببندید.

 هنگام ترك ساختمان در طول روز، درجه ترموستات را 5 تا 10 درجه كمتر كنید.

تنظیم ترموستات روی درجات بالاتر باعث سریع تر گرم شدن اتاق ها نمی شود و چنانچه ترموستات روی همین درجه تنظیم باقی بماندف سبب اتلاف انرژی خواهد شد.

 كانال های انتقال هوای گرم را با نشتی گیری كرده و آنها را در مسیرهای سرد عایق كاری كنید.

سرمایش

 ظرفیت سرما سازی تجهیزات سرمایشی را متناسب با نیاز خود انتخاب كنید.

 هنگامی كه درجه حرارت بیرون ساختمان از دمای داخل كمتر است، با باز كردن پنجره به تهویه طبیعی ساختمان كمك كنید

.

 در روزهای خیلی گرم، با بستن در و پنجره ها و كشیدن پرده ها از ورود حرارت و گرمای بیشتر به داخل ساختمان جلوگیری كنید.

سیستم های سرمایش خود را به طور منظم تمیز كرده و به ویژه گرد و خاك روی كویل ها و فن ها را پاك كنید.

تنها آن قسمت از ساختمان را سرد كنید كه احتیاج دارید.

 در اتاق های نشیمن و خواب دمای مناسب بین 24 تا 26 درجه سانتیگراد است. از سرد كردن بیش از حد اتاق ها خودداری كنید.

 هنگام ترك ساختمان در طول روز، سیستم سرمایش را خاموش كنید.

 كولر و سایر اجزاء سیستم سرمایش را حتی الامكان از معرض تابش مستقیم نور خورشید دور نگهدارید. این كار را می توان با اختصاص مكانی مناسب برای نصب این تجهیزات با استفاده از سایبان انجام داد.

 كارهایی نظیر پخت و پز، اتوكشی و ... را در ساعاتی انجام دهید كه گرمای هوا كمتر است.

 پوشیدن لباس های سبك و روشن، امكان گردش هوا بر روی پوست بدن را فراهم كرده و در نتیجه، احساس خنكی ناشی از تعرق ، نیاز به سرمایش بیشتر را كاهش می دهد.

 امكان كاشت درخت و ایجاد فضای سبز در اطراف ساختمان خود را جهت بهره مندی از تهویه طبیعی در تابستان بررسی كنید.

 استفاده از حداقل روشنایی مورد نیاز در طول شب های گرم سال، باعث كاهش بارهای گرمایی داخل ساختمان می شود.

 مسیرهای عبور هوای سیستم سرمایش را در كانال و دریچه های ورودی و خروجی به طور مرتب تمیز كرده و از عدم وجود موانع در این مسیرها اطمینان حاصل نمایید.

 

 چنانچه از ترموستات قابل برنامه ریزی استفاده می كنید، تایمز آنها را به گونه ای تنظیم كنید كه حداكثر 30 دقیقه پیش از بازگشت به منزل، سیستم سرمایش را فعال كند.

 از فن (پنكه )های سقفی برای گردش آرام هوا (تولید نسیم مصنوعی) استفاده كنید.

ین كار باعث می شود تا احساس خنگی ای كه در هوای راكد در 25 درجه سانتیگراد به شما دست می دهد، در این حالت در 28 درجه سانتیگراد اتفاق بیافتد. به این ترتیب مصرف انرژی برای سرمایش ساختمان كمتر می شود.

با عایق كاری مناسب دیوارها و سقف، از اتلاف انرژی سرمایی ساختمان جلوگیری كنید.

 كانال های سیستم تهویه مطبوع را نشتی گیری كرده و آنها را در مسیرهای گرم و تهویه نشده عایق كاری كنید.

 در آشپزخانه و حمام از فن های تهویه برای تخلیه هوای گرم و دم كرده به بیرون ساختمان استفاده كنید.

آب گرم

 ظرفیت آب گرم كن (های ) انتخابی را بر مبنای نیاز واقعی خود انتخاب نمایید.

لوله های آب گرم را در مسیرهاییی كه امكان اتلاف گرما وجود داردف عایق كاری كنید.

با بازرسی منظم و در صورت نیاز تعمیر شیرآلات به خصوص شیرهای آب گرم، از چكه كردن آنها جلوگیری كنید شیری كه چكه می كند می تواند روزانه بین 23 تا 28 لیتر آب را هدر دهد.

 با مشاهده نشتی های غیرعادی در شیر اطمینان آب گرم كن نسبت به رفع نقص آنها اقدام كنید.

 اطمینان یابید كه آب گرم مصرفی مورد نیازتان در دمای بهینه و مورد نیاز تأمین می شود.

 اگر آب گرم كن مورد استفاده شما مجهز به ترموستات های قابل تنظیم است. ترموستان را روی درجه كمتر تنظیم كنید.

 حتی الامكان سعی كنید از آبگرمكن های گازی دیواری كه شمعك آنها بطور خود كار با باز و بسته شدن شیر آب خاموش و روشن می شود، استفاده كنید

 توجه داشته باشید كه تنظیم ترموستات آب گرم كن روی درجات بالاتر به معنی گرم كردن سریع

تر آب نیست و رها كردن ترموستات روی همین درجه تنظیم باعث اتلاف انرژی می شود.

 چنانچه برای مدت طولانی قصد ترك منزل را دارید، آب گرم كن خود را خاموش كنید.

 دوش حمام و شیر ظرفشویی آشپزخانه را به سرشیرهای بهینه ساز مصرف آب مجهز نید. این سرشیرها ضمن آنكه اختلاف محسوسی در فشار آب ایجاد نمی كنند، با بخش مناسب آب نیاز به آب گرم مصرفی را نیز تا حدود 50 درصد كاهش می دهند.

 برای شستن ظروف با ماشین های ظرفشویی، عموماً به آب گرم با دمای حدود 50 درجه سانتیگراد نیاز است. بنابراین درجه ترموستات آب گرم كن خود را روی دمای مناسب تنظیم كنید.

 شیرآب، به ویژه شیر آب گرم را فقط هنگام نیاز باز كنید. اشخاص در هنگام استحمام، شستشوی دست و صورت و شستن ظروف عموماً متوجه مقدار انرژی مصرفی برای گرم كردن آب نمی شوند

آبگرمکن های خورشیدی هزینه های آبگرم را 60 درصد کاهش می دهد . این منبع در کل عمر سیستم معادل میلیون ها ریال خواهد بود . همچنین سیستم های آبگرمکن خورشیدی می توانند در حفظ منابع طبیعی و محیط زیست به ما کمک کنند .

در حال حاضر خرید سیستم خورشیدی مقرون به صرفه است چرا که دولت بخش زیادی از هزینه های آن را در مناطق خاصی تقبل کرده است . نحوه کارکرد آبگرمکن خورشیدی بدین صورت است که سیستم های خورشیدی در روز های آفتابی از انرژی خورشید برای گرم کردن آبی که از داخل لوله ها عبور می کند ، استفاده می کنند . در سیستم گرمایشی مستقیم ، آب در حین عبور از صفحات و شیشه ای که در سقف خانه قرار دارند گرم می شوند . سپس آب گرم شده در یک مخزن ذخیره عایق شده که معمولاً به صور تفاوقی در بالای صفحات قرارداد ذخیره می شود . یک سیستم گرمکن کمکی هم در سیستم قرار داده شده تا دمای آب را در روزهایی که ممکن است انرژی خورشیدی برای تأمین آب گرم کافی نباشد بالا ببرد . سیستم گرمکن معمولاً از برق در ساعات غیر پیک ، گاز ( طبیعی یا مایع ) یا سوخت جامد استفاده می کند . سیستم های غیر مستقیم از یک مبدل حرارتی استفاده می کنند و برای مناطقی که مستعد یخ زدن هستند توصیه می شوند .

دانلود مقاله :      http://www.uploadbaz.com/08iely5kli8d

جهت عملكرد مطلوب در زمان بهره برداري رعايت نكات زير در طراحي تاسيسات مخازن ضروري است .

1-     لوله هاي ورودي : موقعيت لوله هاي ورودي آب به مخزن وتعداد آنها باتوجه به عدم ايجاد حجم راكد در مخزن تعيين مي شود . براي اين  منظور لوله هاي ورودي وخروجي بايد در دوقسمت مقابل ودورترين فاصله نسبت  به هم قرار گيرند . معمولا ورود آب از بالا وخروج آن از كف انجام مي شود درمخازن بزرگ با اعمال تدابيري درساختمان مخزن مانند ساخت ديوارهاي جداكننده مي توان از ايجاد حجم هاي راكد جلوگيري كرد. هرلوله ورودي به مخزن بايد قبل از ورود مجهز به شير قطع و وصل باشد وآن شير دريك حوضچه مستقل قرارگيرد . در انتهاي خروجي هرلوله ورودي يك عدد شير شناور نصب مي شود تاجريان آب ورودي را در ارتفاع معيني قطع كند.

2-     لوله خروجي : اين لوله در سمت روبروي لوله ورودي ودورترين فاصله نسبت به آن قرار گيرد. وضعيت لوله خروجي بايد به گونه اي باشد كه تخليه حجم مفيد مخزن را ميسر سازد . براي جلوگيري از مكش هوا به داخل لوله خروجي ، حداقل ارتفاع سطح آب از محور لوله خروجي نبايد كمتر از دوبرابر قطرلوله خروجي باشد .هرلوله خروجي بعد از مخزن بايد مجهز به يك شير قطع ووصل باشد وآن شير در يك حوضچه مستقل قرار گيرد. به منظور جلوگيري از ورود رسوبات به داخل شبكه ، دهانه لوله خروجي بايد به گونه اي قرار گيرد كه فاصله لوله از كف مخزن كمتر از 15 سانتي متر نباشد .

3-     تجهيزات شستشوي مخزن : براي تخليه كامل آب مخزن وشتسشوي آن ، مخزن بايد مجهز به لوله تخليه باشد . دهانه لوله تخليه درحوضچه تخيله قرار مي گيرد. كف مخزن با شيبي درحدود 01/. الي 002/0 به طرف حوضچه تخليه شيب بندي مي شود.

هرلوله تخليه بايد دربيرون مخزن مجهز به شير قطع ووصل باشد كه شير معمولا در حوضچه شير لوله خروجي قرار گيرد.

4-     تجهيز سرريز : سرريز براي كنترل حداكثر سطح آب درمواقع اضطراري به كار مي رود وبايد به گونه اي نصب مي شود كه فاصله بين حداكثر سطح  تا زير سقف كمتر از 30سانتي متر نباشد. قطر لوله سرريز متناسب باجريان ورودي آب ومعمولا معادل لوله هاي ورودي ويا بيشتر از آنها درنظر گرفته مي شود تا احتمال غرقاب شدن مخزن بوجود نيايد لوله سرريز نبايد مستقيما به شبكه جمع آوري فاضلاب يا شبكه جمع آوري روانابها وصل مي شود تا از بروز احتمالي جريانهاي برگشتي محفوظ بماند.ذ در انتهاي لوله سرريز بايد يك توري نصب شود تا از ورود اجسام وجانداران مزاحم به داخل مخزن جلوگيري به عمل آيد .

5-     شيرآلات :در تاسيسات مخازن نصب چند شير ضروري است كه عبارتند از : شير قطع ووصل پروانه اي روي هرلوله ورودي قبل از ورود به مخزن شير قطع ووصل پروانه اي بيرون از مخزن ، شير شناور وروي دهانه لوله ورودي مخزن (تاقطر 300 ميليمتر ) بنابرضرورت ؛درهر طرح آبرساني ممكن است تعدادي شير آلات اضافي براي مقاصد مختلف نصب شوند كه عبارتند از : شير سوزني كه روي لوله هاي ورودي باقطر بزرگ به منظور كنترل خودكار جريان آب ورودي به جاي شير شناور ، شير ارتفاعي روي لوله هاي ورودي دركنار شيرهاي قطع و وصل  به جاي شير شناور لوله كنار گذر از لوله هاي ورودي به لوله خروجي مجهز به شير قطع ووصل پروانه اي .

6-     هواكش: براي تهويه داخل مخازن نصب تعدادي هواكش روي سقف هرمخزن ضروري است . شكل هواكش بايد به گونه اي باشد كه از ورود باران ، آلودگي ها وحشرات به داخل مخروطي جلوگيري شود. بدين منظور شكل هواكش مي تواند به صورت لوله با كلاهك مخروطي يا به صورت لوله سربرگردانده مجهز به توري باشد ارتفاع لوله هواكش از روي سطح بيروني سقف مخزن بايد به اندازه اي باشد كه در مواقع بارش برف، انتهاي دهانه هواكش دربرف مدفون نشود.

7-     تجهيزات :نشان دهنده سطح آب : جهت اطلاع از وضعيت سطح آب درون مخزن ، هر قست مخزن بايد مجهز به نشان دهنده سطح آب باشد. اين نشان دهنده ها مي توانند به صورت مكانيكي باشناور ومدرج يا الكترونيكي باشند.

آب به عنوان منبع وسرچشمه حیات یکی ازاصلی ترین عوامل رشدوتوسعه درجوامع بشری وهمچنین توزیع گونه های گیاهی درسطح زمین به شمارمی آید. ازسوی دیگربخش کشاورزی که تأمین کننده اصلی غذا، این نیازحیاتی درجهان به شمارمی رود، کاملاً وابسته به منابع آبی است به طوری که بیشترین میزان مصرف آب درجهان (حدود75درصد) به بخش کشاورزی اختصاص یافته است که این رقم درکشورهای درحال توسعه به بیش از90درصدآب مصرفی می رسد. این درحالی است که درایران 92درصد آب استحصالی ازمنابع مختلف درعرصه کشاورزی مصرف می شود و تنها کمتراز8 درصدآن به مصارف خانگی وصنعتی می رسد. اما متأسفانه بایدگفت که به دلیل رواج شیوه های آبیاری سنتی درکشورکه ازراندمان پایینی برخوردارند ، عملاً بیش از75 درصدآب مصرفی دربخش کشاورزی به هدررفته ونقش مؤثری درتولیدمحصول ایفا نمی نماید.

طبق آماراعلام شده درسال های اخیر به دلیل کاهش نزولات جوی درایران و برداشت بی رویه ازمنابع آب زیرزمینی ، باکاهش سالانه بیش از3 میلیاردمترمکعب ذخیره آب های زیرزمینی روبروهستیم . همچنین متوسط سالانه آب های سطحی مورداستفاده دربخش کشاورزی بالغ بر240میلیون مترمکعب است.با مقایسه حجم کل آب مصرفی در بخش کشاورزی (یک میلیارد مترمکعب) و مساحت اراضی فاریاب زیرکشت انواع محصولات زراعی وباغی  به ترتیب 69470 و82000 هکتار مشاهده می شود که سالانه به طورمتوسط 12 الی 13هزارمترمکعب درهرهکتاراز اراضی زراعی مصرف می شود. این درحالی است که با اسفاده ازتکنولوژی ودانش روزدنیا درزمینه آبیاری می توان تاحدزیادی ازهدررفتن این منابع حیاتی وگرانقدرجلوگیری نمود. دراین راستا ترویج استفاده ازسیستم های نوین وبه نسبت کم هزینه آبیاری وبهینه سازی مدیریت ازمنابع آب امری بسیارمؤثراست.

ادامه مطلب

نقشه کامل آبیاری قطره ای

Formulas

آبیاری تحت فشار

روش جدیدی از آبیاری است که در آن آب با فشار وارد لوله های اصلی و فرعی شده و از سوراخهایی که به آنها قطره چکان ، آب پاش ، آب فشان و یا نازل می گویند ، به صورت قطره یا ذرات ریز خارج می شود وبدین طریق از تلفات آب در عمل انتقال به درون مزرعه جلوگیری و آب به اندازه ای که لازم است به مزرعه و محصول داده می شود . آبیاری تحت فشار به دو روش آبیاری بارانی و قطره ای تقسیم می گردد که راندمان آبیاری در روش بارانی از 32% به 70% و در روش قطره ای به 90% افزایش می یابد .

ویژگیها و مزایا ی آبیاری تحت فشار
1. صرفه جویی در مصرف آب
2. عدم نیاز به تسطیح اراضی
3. توزیع یکنواخت آب در مزرعه
4. افزایش کمی و کیفی محصول
5. سهولت در انجام عملیات زراعی
6. قابل استفاده برای تمام گیاهان
7. کنترل فرسایش خاک و رواناب سطحی

آبیاری تحت فشار روش جدیدی از آبیاری است که در آن آب با فشار وارد لوله های اصلی و فرعی شده و از سوراخهایی که به آنها قطره چکان ، آب پاش ، آب فشان و یا نازل می گویند ، به صورت قطره یا ذرات ریز خارج می شود وبدین طریق از تلفات آب در عمل انتقال به درون مزرعه جلوگیری و آب به اندازه ای که لازم است به مزرعه و محصول داده می شود . آبیاری تحت فشار به دو روش آبیاری بارانی و قطره ای تقسیم می گردد که راندمان آبیاری در روش بارانی از 32% به 70% و در روش قطره ای به 90% افزایش می یابد .

آبیاری بارانی
سیستم آبیاری بارانی روشی است که در آن آب تحت تاثیر فشار ایجاد شده بوسیله موتور پمپ ، وارد لوله های مسیر شده و از طریق آب پاش ها به اطراف پخش می شود که به طور کلی به دو دسته سیستمهای لوله ای یا کلاسیک از قبیل سیستم کلاسیک ثابت و متحرک و سیستمهای مکانیکی نظیر سیستم دوار مرکزی تقسیم می شود .
آبیاری قطره ای
آبیاری قطره ای یکی از روشهای پیشرفته و تکامل یافته آبیاری تحت فشار می باشد که درآن ، آب به صورت قطره قطره توسط قطره چکان به میزان لازم در اختیار درختان و انواع محصولات وجینی قرار می گیرد و فقط منطقه ی اطراف ریشه را خیس می کند ، در واقع در این روش با مصرف حداقل آب ، نیاز آبی گیاه تامین می گردد .

آبیاری قطره ای سوپر دریپ
این نوع سیستم برای زراعت گیاهان زراعی ردیفی مثل سیب زمینی ـ ذرت ـ پنبه و چغندر قند مورد استفاده قرار می گیرد و لوله ها به صورت نوارهایی در روی سطح خاک قرار گرفته و در هر 10 ـ 20 ـ 30 سانتی متری دارای قطره چکان می باشند .

ویژگیها و مزایا ی آبیاری تحت فشار
1. صرفه جویی در مصرف آب
2. عدم نیاز به تسطیح اراضی
3. توزیع یکنواخت آب در مزرعه
4. افزایش کمی و کیفی محصول
5. سهولت در انجام عملیات زراعی
6. قابل استفاده برای تمام گیاهان
7. کنترل فرسایش خاک و رواناب سطحی
8. جلوگیری از سله بستن و حفظ پوکی خاک
9. عدم نیاز به ایجاد نهرهای خاکی درون مزرعه و نهرهای زهکشی
10. امکان انجام آبیاری همراه با کود پاشی و سمپاشی و پخش یکنواخت آنها
11. عدم نیاز به نیروی کارگر زیاد به دلیل ثابت بودن اجزای سیستم
12. وارد نشدن بذر علفهای هرز به مزرعه به دلیل انتقال آب از طریق لوله ها
13. عدم امکان رویش بذر علفهای هرز به دلیل مرطوب شدن فقط بخشی از سطح خاک اطراف ریشه آبیاری قطره ای )